Door de wirwar aan opgaven zien we door de bomen het bos niet meer. Politici, beleidsmakers en vakgenoten verschuilen zich achter ronkende ambities en goede bedoelingen waar iedereen voor is, maar die weinig in gang zetten. Omdat harde keuzes achterwege blijven, omdat vage voornemens – duurzaam, inclusief, circulair – vastlopen in een door efficiency en rendementen gedomineerd systeem.
Gasthoofdredacteuren Michelle Provoost en Wouter Vanstiphout pleiten in een door hen samengestelde editie van Blauwe Kamer voor pragmatisch idealisme. We moeten de drang om alles tegelijk op te lossen weerstaan, en aan de slag met concrete ideeën en projecten. Het is hoog tijd voor op het oog simpele besluiten die toch een enorme stap voorwaarts zijn. Want welke deuren gaan open als we verstandige keuzes maken? Wat voor steden en landschappen krijgen we als we gewoonweg het juiste doen?
Michelle en Wouter zetten zes van die 'juiste' en verstandige besluiten in het spotlicht – door ze met reportages en interviews te verkennen. Want wat voor steden en landschappen krijgen we als we gewoonweg het juiste doen? Zoals overal zwembaar water, geen vlees- en zuivelproductie meer in het Nederlandse landschap, het besluit om nooit meer iets te slopen of de keuze om daklozen eerst aan een woning te helpen, en pas daarna al het andere te regelen (iets dat nu omgekeerd is).
In een slotgesprek leggen ze hun aanpak voor aan Hans Stegeman, hoofdeconoom Triodos. Hij steunt het pleidooi om dingen uit te proberen. ‘Het is belangrijk dat experimenten de tijd krijgen.’
het juninummer van Blauwe Kamer is hier verkrijgbaar.